ప్రాణహిత

నాగలి దున్నే చేతుల్లో
ఎర్రజెండాలు దండు కట్టి నినదిస్తున్నాయి

ఊరూరి దొరలు ఒక్కటై
నైజాం పైజామల జాక్కున్న రోజులు

పిడికెడు బువ్వ గుంటెడు భూమి
కోసం జరిగే లొల్లే కాదు అది
దోప్కం లేని రాజ్యకాంక్ష

రజాకర్లు భూస్వాములు మిలిటరీ
మిలాఖతై దాడి చేసిండ్రు
నలభై ఆరు – యాభై ఒక్కటిల మధ్య
కొట్లాట కొసముట్టలే

పంద్రాగస్ట్‌ అప్పగింతలు
తారుమారైన జెండాలతో
మా నేలకు సంబంధమేలేదు

లగన్న పొద్దు పొడవక ముందె
సెప్టెంబర్‌ పదిహేడున తెల్లవారింది
ఎవరి పతాకం వారి పంచన చేరింది

తెలంగాణ ప్రజల నొసటి మీద
పోరాటపు గీతలు
పుట్టుకతోనే నెత్తుటి చారికలు
అరవై ఏళ్లుగా
దినదినం తకెపెకెల జీతం

నవంబర్‌ ఒకటి చీకటి
బొయ్యారంలోకి చిక్కిన దినం
యాభై ఏండ్ల వలస పాలనలో
వికసిన దీపం చల్లారింది

నేలనంతా తలకు చుట్టుకున్న
అగ్రకుల భూస్వాముల పయ్యల మీద
ఆకలి ఆత్మగౌరవం నలిగిపోయింది

ఆదివాసీ అరణ్యాల నుంచి
ప్రవహిస్తున్న నెత్తుటి నదులు
నేలమీద కాలు నిలపనీయని సమయం

వ్యాపార సామ్రాజ్యానికి సరిహద్దులు
చెరిపేస్తున్న ప్రపంచీకరణ సందర్భం

ఇది అరవై ఏళ్లుగా అస్తిత్వం కోసం
అనివార్యమైన పెనుగులాట