ప్రాణహిత

- లాం గ్స్టన్ హ్యూస్

ఇవాళ్ళ గానీ
రేపు గానీ
ప్రజాస్వామ్యం
భయమూ రాజీల ద్వారా రాదు

నా కాళ్ళమీద నిలబడడానికి
నా కంటూ ఇంత జాగా ఉండడానికి
వాడికెంత హక్కుందో
నాకూ అంతే ఉంది

‘అన్నీ వాటంతట అవే సర్దుకుంటాయి
కాలమే అన్నీ మాన్పుతుంది’
అని వినీ వినీ విసుగొచ్చింది
నాకు – రేపు మరో రోజు అంతే!
నేను చనిపోయాక నాకు స్వేచ్చ వద్దు
రేపటి రొట్టె మీద బతుకలేను నేను!

స్వేచ్చ
ఒక గొప్ప అవసరం కోసం
నాటిన బలమైన విత్తనం

నేనూ ఇక్కడ బతుకుతున్నా
నాకూ అచ్చం నీకు లాగే
స్వేచ్చ కావాలి!