ప్రాణహిత

ప్రతిసారి ప్రతి అణువు చూసుకోవాల్సిన అవసరం
మనకు తెలియకుండానే మనని మనం కోల్పోతున్నప్పుడు
మనలో మనకు అవసరమయినవి – అవసరముకానివి
తప్పనిసరయి త్యజింపచేయబడుతున్నాయి.
మనిషిలో మనిషితనం – మనసులో మెత్తనితనం
మనలోని ఐక్యత – మనకు కావలసిన సమత
ప్రణాళికాబద్ధంగా తొలగించబడ్డాయి
శరీరపు సౌందర్యం – మనసులోని మాధుర్యం
వయస్సులోని వేగం – ఆలోచనల్లోని సోయగం
ఆకృతిలో అందం – ప్రకృతమైన పరవశం
యవ్వనంలో శక్తులు – పరిమళించే సూక్తులు
శీల సంవర్థనలు – దళిత సముద్ధరణలు
అవయవాలు – ఆస్తులు – ఆశయాలు – అనుకూలతలు అదృశ్యంగా దోచబడి
మనకేది అవసరమో మనకే తెలియనంత అయోమయంలో వుంది
మనకు కావలసినది మరెవరో నిర్ణయించి
ఇంకొకరు నిర్థారించి – మరికొందరు సమర్థించి
మన ప్రమేయం లేకుండానే – మనం ఏదో పొందుతూ – కోల్పోతూ-
ఆశిస్తూ – ఆనందిస్తూ – ఆక్రోశిస్తూ – రోధిస్తూ
అర్రులు చాస్తూ – అంగలారుస్తూ – గంగవెర్రులెత్తుతూ – వెర్రిగా వెంపర్లాడుతున్నాం
ఏం పొందుతున్నామో తెలియక – ఏం పోగొట్టుకొంటున్నామో తెలియక
పరుగులు పెడ్తూ – అందనివాటికి ఎగురుతూ రెక్కలిరిగి
శక్తులుడిగి – ఎత్తులు చిత్తయి – పైఎత్తు పారక
వంచన కుదరనపుడు – మంచివాళ్ళుగా మారి
ఒక్కక్షణం ఆగి వెనక్కి తిరిగిచూస్తే…
అనంతకాలం ఆవిరయి – మానవత్వం మంటకలిసి
విలువలన్నీ వలువలూడి వెలవెలపోయి
సఖ్యత సంకరమై – నైతికత నేతిబీరకాయై
క్షమాగుణం బిక్షాటన చేస్తూ
కళలన్నీ కల్లలనే కలలుగంటూ
పళ్ళూడి – కళ్ళు పూడి – మాట రాక – చెవులు వినక
కాళ్ళు నిలవక – చేతులు వణికి – నడుము వంగి, మెదడు కుంగి
కాడు రమ్మన్నా – ఊరు పొమ్మన్నా
అయినవాళ్ళు వద్దనా – కాని వాళ్ళు ఛీ! అంటున్నా
 
ఇది ఒక జీవన్మరణ సాదృశ్య సజీవ దృశ్యం
జీవితమంటే మరో వైపున్న మరణమే కదా!
మరణమంటే ఈ జీవితపు దోపిడే…?
దేహమైనా – దేశమైనా దోపిడంటే రాజకీయమే.