ప్రాణహిత

జులై2008

నువ్వు బతికే ఉన్నావా

ప్రాణహిత

కవితలు

2 అభిప్రాయాలు

1. Hrk ఆగస్టు 2008 1

   చాలా కాలం కిందట నగ్నముని ‘ఉదయించని ఉదయాలు’లో ఇలాంటి పద్యమొకటి చదివినప్పుడు కలిగిన విచలత్వం మళ్లీ కలిగించింది ఈ పద్యం. రెండింటికీ ఏమీ సంబంధం లేదు. అయితే నగ్నముని పద్యం లోని వేదన కూడా దుర్భర పరాయీకరణం కల్పించినదే గాని, సందర్భం, యాటిట్యూడ్ వేరు.
   మనుషులు ఒకరికొకరు కాకుండా పోవదంలోని ఆవేదనను చాల నిగ్రహం పాటిస్తూ, ఎక్కడా ఫీలింగ్ చెడిపోకుండా చెప్పగలిగారుపి. మోహన్. నేను, నువ్వు, తాను… అని కాదు, అందరం ‘ఒకరు’ చచ్చారో బతికారో పట్టించుకోనంతగా మన (మనందరి) బతుకులు తయారయ్యాయి.
   ఒక అబ్జర్వేషన్ ని మితృలతో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. ప్రాణహిత మే నెల సంచికలో ఘంటసాల నిర్మల, ఈ సంచికలో విమల, పి. మోహన్… ముగ్గురూ వేర్వేరు సందర్భాల్ని ఆసరా చేసుకుని ఒకే బాధను చెప్పారు. మూడింటిలో ఉన్నది తీవ్ర నిరాశే, క్రియాశీల నిరాశే. ఇట్టాగే ఉంటె ఇంకేమీ ఉండదు, ఇకనైనా మేల్కొందాం అనే (అన్యాపదేశమే అయినా) చాల బలమయిన హెచ్చరిక. .మనందరం కలిసి ఏదో హృద్యమైన పరిష్కారం దిశగా వేదన పదుతున్నామా? ఔననుకుంటాను…. హెచ్చార్కె

2. GURRAM SEETARAMULU ఆగస్టు 2008 2

   నిరాశా కాకుటే ఏం ఉంటాది ?
   ఎవరికి వారె యమునా తీరె !
   కొందరు POST MODRANISTU LU అయారు ,
   మరి కొందరు NGO LU న డూపుతున్నారు,
   కొందరు కవిత కూడూ పెట్టూ ద్దా అంటూన్నరు,
   తుపాకులు వదిలి నటుల పంచ న చెరారు ,
   ఇన్కొందరు CHIRUIST LU AYYARU ,
   ఇన్కొందరు అన్ని ISAA L AKU KAALA DOSAM PATIINDANNARU
   ANTAA ABBADDAM……??????????????????????????

Trackback URI | Comments RSS

మీ అభిప్రాయం తెలుపండి