ప్రాణహిత

- హరగోపాల్‌

ఈ నేల ఇంకా పచ్చిగానే వుంది
రాలిపడ్డ విత్తులు మొలకెత్తుతాయి
నాగలి కర్రు రాసిన మట్టిపాటలు
పైరగాలి పాడుతుంది

మట్టిగుండె కలలు నిజంగా పండుతాయిరేపటి జీవితదృశ్యాలు
ఇవాళే కళ్ళల్లో పచ్చపచ్చగా
పచ్చటి అడవుల్లో పాటలదండు
వసంతం చిగుళ్ళు చిగుళ్ళుగా
ఎంతనరికితేనేం,
ఎన్ని సార్లు కాలిస్తేనేం
చెట్లమొదళ్ళు నవ్వుతూ లేచి నిలబడ్తాయ్‌
ఆశలు కొమ్మలు కొమ్మలుగా
మానవహరితాన్ని నిలబెడ్తూనే వుంటాయ్‌!