సంగీతం మీద ఎంతటి అభిమానం ఉన్నప్పటికీ, ఎంత అభిరుచి, అభినివేశం న్నప్పటికీ కనీస స్థాయిలో సంగీతప్రదర్శనలు చెయ్యకపోతే అది కొంతవరకూ అపరిచితమైన అంశంగానే మిగిలిపోతుంది. కుటుంబరావుగారి కథలూ, వ్యాసాలూ అన్నీ చదివినవారికి మాత్రమే ఆయన వ్యక్తిత్వం కొంతవరకూ అవగాహన అవుతుంది.

మా నాన్న నా కన్నా 40 ఏళ్ళు పెద్ద. తన గత జీవితాన్ని గురించి ఆయన పెద్దగా చర్చించేవారు కాదు. సందర్భం వచ్చినప్పుడల్లా ఏవో కొన్ని విశేషాలు చెప్పేవారు. ఆయన జీవితచరిత్ర కాకపోయినా వివిధ అంశాల గురించిన వ్యాసాలు రాయడానికి ప్రయత్నిస్తాను. వాటికి కొన్ని పాత ఫోటోలను కూడా జత చేస్తాను. సాహిత్యపరమైన అంశాలను చాలామంది రచయితలూ, విమర్శకులూ ప్రస్తావిస్తూనే ఉన్నారు.

వేణుగోపాల్ గారి సూచన బాగుంది.
అందులో మీ నాన్న గారి శైలి గురించి వివరంగా రాయాలి. చాలా పాత కథలలో కూడా కుటుంబరావు గారు చక్కటి వాడుక భాష ఉపయోగించారు.

…. వేణు

అక్షరాలతో మనిషినీ మనసునూ మరోప్రపంచం లోకి తీసుకుపోయే విద్య ఏదో మీకు బాగా వచ్చు. కుటుంబరావు గారి సంగీతప్రియత్వం గురించి ఇదివరకు కొంత తెలిసినా, ఈ జ్ఞాపకాలలో మీరు పంచుకున్న విషయాలు అద్భుతం. మీరు కుటుంబరావుగారి జీవితచరిత్ర రాస్తే బాగుంటుందని ఇదివరకే కోరాను. ఈ శతజయంతి సంవత్సరం ముగిసేలోగానైనా మీరు ఆపని చేస్తే బాగుంటుంది. కుటుంబరావు గారు పోయినప్పటినుంచీ ఆయన జీవితచరిత్ర – జ్ఞాపకాలు రాయమని, అది ప్రేమ్ చంద్ మీద శివరాణీదేవి గారి పుస్తకం లాగా ఉంటుందని కెవిఆర్ గారు వరూధిని గారితో అంటుండేవారు. వరూధిని గారు మొన్న తెనాలిలో విరసం కొకు శతజయంతి పాఠశాలలో ఐదు నిమిషాలే మాట్లాడినా చాల విలువైన విషయాలు చెప్పారు. దయచేసి కుటుంబరావు గారి మీద మోనోగ్రాఫ్ రాయడం గురించి ఆలోచించండి.

ఎన్ వేణుగోపాల్

“ఆయన వ్యక్తిత్వం లోని ఈ అపరిచిత అంశం గురించి” అనే మాట ఎందుకన్నారో అర్థం కాలేదు. ఒక వేళ ఈ తరం వాళ్ళకు తెలియదేమో అనడానికి, విరసం వాళ్ళు వేసిన “చరిత్ర, సంస్కృతి” వాల్యూములు ఆ సమచారాన్ని గత పదేళ్ళలో అందరికీ అందుబాటులోకి తెచ్చాయి. నా వరకు నేనైతే ఈ 2 సంపుటాల వరకు ఎన్ని సార్లు చదువుకున్నానో లెక్క తెలియదు. ముఖ్యంగా బాలగంధర్వ, దీనానాథ్, స్థానంల మీద వ్యాసాలు ..

7, 8 నంబర్ల ఫోటోలు మాత్రం చాలా విలువైనవి. పంచుకున్నందుకు thanks!
వ్యాసం ప్రథమ పురుషలో కాకుండా ఉత్తమ పురుషలో సాగుంటే బాగుండేదని మాత్రం అనుకుంటున్నాను. ముఖ్యంగా రెండో అర్థ భాగంలో ఆ feeling గట్టిగా కలిగింది.

కొన్ని చిన్న చిన్న తప్పులు దొర్లాయి. “తారుమారు” సినిమా వచ్చింది 1941 లో. (అదో హాస్య ప్రధానమైన సినిమా. దానితో పాటు “బొండాంపెళ్ళి” అనే మరో సినిమా కూడా కలిపి విడుదలయ్యాయి.) కానీ మీ నాన్న గారు దాని కంటే చాలా ముందే “వీరాభిమన్యు” (1936) అనే సినిమాకి పనిచేసి, కొంత దర్శకత్వం బాధ్యతలు, కాంచనమాల పాటలకు సంగీతం అందించడం లాంటివి చేశారు. ఈ వీరాభిమన్యు సినిమా పైన, కాంచనమాలతో పరిచయం గురించి ఆయనదే ఒక వ్యాసం వుండాలి.

– శ్రీనివాస్

ఈ వ్యాసంలో కొన్ని వివరాలు మీ నుంచి నాకు తెలిసినా, అందరితో ఎలా పంచుకోటం బాగుంది.

కొత్తపాళీ గారు:

కొకు “సంగీతం” విషయంగా కొన్ని కథలు రాసారు. నిజానికి ఆయనకి సంగీతంతకిఉన్న పరిచయం వల్లే, ఆ కథలు కూడా చాలా బాగా ఉంటాయి.

లక్ష్మన్న