Apr2009
అంతా ద్వైతమే
ఎక్కడ ప్రారంభమై
ఎక్కడ ముగుస్తుందో జీవితం
హరిత వనాలకావల
ఎడారులుంటాయి
తీయని నదీప్రవాహం
సముద్రంలో కలిసి
ఉప్పునీటిగా మారుతుంది
పల్లె రంగు వెలిసిపోయిందని
పట్నానికి వలసవస్తే
కాంక్రీటు అరణ్యంలో
ఉనికి మాయమౌతుంది
ఎన్నికల ముందు నాయకులు
చిరునవ్వుల మాస్కులు ధరించి
మభ్య పెడుతూ
కరవాలాలు ఝళిపించి
భయపెడుతుంటారు
ఆరిపోయిందనుకుని
ఆదమరిచి నడిస్తే
నివురు కప్పిన గుండంలో
నిప్పులు ఎగసిపడతాయి
చేతులన్నీ ఒక్కటికావాలని
మానవహారంగా నిలబడితే
మతాల కులాల స్టిక్కర్లు అంటించుకొని
ఎవరికెవరమో అయి విడిపోతాం
చల్లని నీటి మడుగులో
మొసళ్ళు దాగి ఉంటాయి
భవిష్య స్వప్నాలు
అసంతృప్తి శూన్యంలో
ఆవిరైపోతాయి
ఉదయాన్నే గుప్పెడు గింజలకోసం
పిచ్చుకలన్నీ గోడపై చేరినట్టు
మనసు మారుమూల ప్రకంపనలు
వీణ తీగలై శృతి నింపుకొంటాయి
పుష్ప గుచ్ఛంలోంచి
గులాబీ విడివడినట్టు
జీవితంలోంచి
ఆనందం విడిపోతుంది
రంగుల హరివిల్లై విరిసే
బోగన్విల్లాల ముందు
వెన్నెల పరిమళాలు విరబూసిన
రేరాణి పూలు కన్పించవు
జీవితం ఎక్కడ ప్రారంభమై
ఎక్కడ ముగిసినా
బతుకు మాత్రం
శృతి తప్పని మధురగీతం కావాలి
మానవత్వం పొంగిపొరలే
సంగీత ఝరి కావాలి-
March 12th, 2011 at 8:11 am
It is wonderful…………………………….Your scope of work in all areas is unlimited and beyond expectation. Thanks…………………………I am late to read this…but still sweet this poem.