ప్రాణహిత

- కృష్ణుడు

గతంలోని పరిమళం
నేడు గుభాళించదు
నిన్నటి సౌందర్యం
నేడు మత్తెక్కనివ్వదు
కాలం ఏదో ఒక శకలంపై
ప్రయాణించదు
విశాల జీవితారణ్యంలో
వెన్నెల నిత్యం ప్రసరించదు
బాల్యపు మోకాళ్ళపై గాయాల మచ్చలు
కోల్పోయిన మధురస్మృతి చిహ్నాలు
పెదవిపై విరిసిన ప్రతి మందహాసం
నిత్యం మందపవనమై సేద తీర్చదు
పరిమళానికీ సౌందర్యానికీ
వెన్నెలకూ బాల్యానికీ
కాలంతో చెల్లిపోయేదేమీలేదు
కాలం గుండెల్లో రెపరెపలాడే ఎర్రబావుటా కాదు
కాలం వెలసి పోయిన నినాదమో
నిన్న పంచిన కరపత్రమో కాదు
కాలం కనపడని ప్రాణాలజాబితా కాదు
ఎన్నాళ్ళని పదిల పరుచుకోను
శరపరంపరల జ్ఞాపకాల్ని…
వాటిని దగ్ధం చేసి
రేపటి గానం చేస్తా…
రేపు నిన్నటి సమాధిపై మొలిచిన పుష్పం
రేపు నిన్నటి శోకాల కాంతిలో వెలిగే లోకం…