ప్రాణహిత

ఒరియా మూలం – రాజకిషోర్ దాస్

ఏమవుతుందిట
అలలు పొంగి పొరలకపోతే

సాగరం నీరవమైపోతే
శ్మశాన భయ కంపనలు
యావత్తు శరీరాన్నీ ఆవహిస్తే

హఠాత్తుగా ట్రైన్
అరణ్యపు టన్నల్ మధ్య

కీచుమని ఆగిపోతే
మాఘమాసపు సంజె వేళ

ఎవరు పట్టించుకుంటారు

సాగరాన్ని
అడుగుతారు ఎవరు
ఉత్తుంగ తరంగాలు
ఎక్కడని
ఛిన్నా భిన్నం చేసారు ఎవరు

నిశ్చల నిర్లక్ష్య నడతను
తుడిచి వేసారు ఎవరు

గాఢ నీల వర్ణాన్ని
పులిమి పట్టించారు ఎవరు
నల్ల మట్టిని
నల్ల తారు రంగుని

సరుగుడు తోటల్లో
కదలిక లేదు
చడీ చప్పుడు లేదు
స్పందన అన్న మాటే లేదు

ఉంది సముద్ర తీరం
శుష్క దారువులా
స్థిరంగా

ఒంటరి ఒంటరిగా
ఆకాశంలోకి లేచి
పొడుగ్గా తాటి చెట్లు

పశ్చిమ దిశలో
మెరుస్తూ కనబడుతూ
ఆరుతూ మాయమవుతూ
తాటి మాటున
గుడ్లగూబ కళ్ళు
నత్తలా ముడుచుకుపోతూ

ముడుచుకుపోతుంది
నత్తలా
నా శరీరం
ముడుచుకుపోతుంది
నా ఆత్మ.